March 28, 2012

Kütüphaneleri seviyorum!

Daha önce Zumbara'dan bahsetmiştim, zaman kumbarası. Aslında bu ve bunun gibi pek çok alternatif oluşum var dünyada. LETS'ler var mesela, zaman bankasına benzeyen, Local Exchange Trading System. CD'lerinizi, kıyafetlerinizi, kitaplarınızı her şeyinizi takas edebiliyorsunuz. Artık satın almak zorunda değilsiniz, alıp atmak, dünyayı bir çöplüğe dönüştürmek... Dünya üzerinde yeterince, hatta fazlasıyla eşya var zaten. Neden paylaşmak varken, yeniden kullanmak varken, satın alalım, sonra da atacak yer arayalım!

Ortak kullanım, ortak kaynaklar önemli. Bizim üniversitede (Indiana Universitesi) Nobel ödülü alan ilk kadın olan Elinor Ostrom'dan duymuştum commons'ı ilk kez. Elinor Ostrom, daha çok doğal kaynaklar üzerine çalışmış, özellikle balık avlama bölgeleri (fisheries) üzerine çok önemli çalışmaları var ancak bununla sınırlı değil yaptıkları. Kendisi üniversitede ortak kaynaklar üzerine yapılan çalışmaları biraraya getirmek üzere Digital Library of Commons'ın kurulmasına da öncülük etmiş. Bu dijital kütüphanedeki makalelere erişim ücretsiz ve açık. Ve de Understanding Knowledge as a Commons diye bir kitabın editörlüğünü yapmış. Kitap adına uygun olarak webden ücretsiz olarak indirilebiliyor. Evet, bilgi de ortak bir kaynak değil mi sonuçta? Binlerce yıllık birikimle oluşmuş bilgiye sahip çıkmak kimin haddine? Akademik dergilerin mi? Bu dergilerin yaptığı tam bir soygunculuk! Derginin içeriğini oluşturan makale yazarlarına hiçbir bedel ödemedikleri gibi, bilimi de kapatıyorlar, ancak parası olana açık. Artık bilginin bile metalaştığı bir dönemde yaşıyoruz. O kadar büyük eşitsizlik var ki! Bir yanda yoksul ülkeler bilgisizlik yüzünden çok büyük sağlık sorunları çekerken, diğer yanda bazı ülkeler 'bilim' adı altında birtakım ileri savaş teknolojilerinin geliştirilmesi için dünyanın bütçesini harcıyorlar. Ama sonuçta ne oluyor, her 80 dakikada bir bir asker intihar ediyor, milyonlarca insan sebepsiz yere ölüyor!

Çözüm olacak mı bilmiyorum ama ortak hareketleri önemsiyorum; bilginin açılmasınıbilimin açılmasınıortak kullanım hareketlerini ve bu bağlamda kütüphaneleri çok önemsiyorum.

Kütüphane sayesinde son 2,5 ay içerisinde 146 kitap, 25 DVD ve müzik CD'si, ayrıca 8 tane oyuncak geçmiş evimizden. Ama en güzeli, ödünç aldığımız kitapları geri götürürken, şimdi başka çocuklar, başka anne-babalar okuyacak bu kitapları demesini duymak yavrunun; bazen yeni teslim ettiğimiz bir kitap aklına düştüğünde, kim okuyordur acaba diye düşüncelere dalmasını izlemek, kütüphanenin önünden geçerken, "kütüphaneye gidelim!" diye inat etmesini görmek.

Buradaki şehir kütüphanemiz hafta içi sabah 9'dan akşam 9'a, Cumartesi 9'dan 5'e, Pazar günü de 1'den 5'e kadar açık. Kütüphaneden bir seferde 7 DVD, istediğimiz kadar CD, kitap ve oyuncak ödünç alabiliyoruz. 3 hafta süremiz var ama bu süre içerisinde başka kimse talep etmezse iki kere daha 3'er hafta süreyle uzatabiliyoruz --kütüphaneye gitmeden online olarak. Genelde aldığımız bir kitabı 9 hafta okuma şansımız oluyor. Sonra geri götürüyoruz, bazen çok beğendiklerimiz bir süre sonra tekrar alıp okuyoruz.

Sadece bunlar değil, başka neler neler var kütüphanede! Kukla gösterileri, film gösterimleri, çeşit çeşit hikaye saatleri (müzikli, kuklalı, örgülü, pijamalı,...), seminerler (büyük kediler, yani aslanlar, kaplanlar, leoparlar ve onların kurtarılması), workshoplar (kağıt uçak yapımı, pipetle inşaat,...), sonra kutlamalar (yeni yıl, bahar bayramı, sevgililer günü, cadılar bayramı, korsanlar günü, Dr. Seuss'un doğum günü,...) ve daha neler neler. Tabii ki hepsi de ücretsiz. Ama en güzeli katılan çocukların neşesini ve bu programları düzenleyen insanların hala her program öncesi nasıl da heyecanlandıklarını görmek. 23 yıldır küçük çocuklar için müzikli hikaye saati düzenleyen Mary'nin, hala nasıl araştırma yaptığını, hatta programlarını daha iyileştirmek için geçen yıllardan birinde 20 sene sonra tekrar üniversiteden bu konuda ders aldığını öğrenmek bana umut veriyor. Ben bu kütüphaneye ve kütüphanecilere bayılıyorum!    

Genel olarak, kütüphaneleri seviyorum, çünkü kitapları, kitap kurtlarını ve araştırmacı kişilikleri seviyorum. "Bu seriye bayılıyorum, bana iki tane kitabını birden verir misiniz?" diye gelen çocuklara sıkı sıkı sarılasım geliyor.

Kütüphaneleri seviyorum, çünkü insanlar baskı ve zorlama olmadan, istedikleri şeyleri severek öğreniyor burada.

Kütüphanleri seviyorum, çünkü paylaşmayı seviyorum, paylaşan insanları seviyorum.

Kütüphane Haftası bağlamında Bir Dolap Kitap'ın paylaştığı ve düzenlediği etkinlikleri de paylaşmadan olmazdı. Aslında her türlü yarışmaya karşıyım, özellikle de çocukların yarıştırılmasına ama içinde kütüphane olunca katılım göstermeden edemedim. Siz de yarışma kazanmak için değil ama bu etkinlik sayesinde, kütüphaneler ve kitap okuma ritüelleri görünür olsun diye katılım gösterirseniz bu güzel haftayı daha da renklendirmiş oluruz.

Hepimizin kütüphane haftası kutlu olsun!

Çocuk kütüphanesinde yaptığım stajla ilgili tuttuğum notlar için: http://kutuphanegunleri.blogspot.com/
Bizim kütüphanenin fotoğrafları için buraya, bahar programı için de buraya tıklayınız.

March 22, 2012

Günler...

Günler hızla geçiyor. Bu dönem biraz fazla hızlı. Şöyle ki, mail box'ımda hiçbir zaman 1-2 taneden fazla mail bulundurmayan ben, artık 1-2 sayfadan az mail bulundurmamaya başladım. Her şey beklemede gibi, şu Mayıs bir gelsin diyorum, başka da bir şey demiyorum...

Geçen hafta bahar tatilimiz vardı, T.Su ile dolu dolu bir hafta geçirdik. Tabii o evde olunca kendi işlerimiz kaldı. Bir de benim kütüphanedeki stajım devam etti, 4 gün çalıştım. Kalan vakitlerde de çeşitli etkinlikler yaptık. Bir gün ormana gittik, göl kıyısında dolaştık. Çok farklı bir deneyimdi. Her ne kadar küçük bir yerde yaşıyor olsak da, çeşitli sesler hep mevcut etrafımızda --en başta da bilgisayar sesi! İnsan 'içindeyken' duymuyor ama ormanın sessizliği daha doğrusu başka türden sesleri (su kaplumbağalarının suya atlayışı, kuş ve böcek sesleri, vs.) duyunca anlıyor şehir hayatında neler çektiğini.

Orman ve sesleri demişken, bir de sinemaya gittik: Dr. Seuss' The Lorax. 2 yaşından beri konser, bale, modern dans gösterisi, tiyatro, müzikal gibi çeşitli gösterilere gitmişti ama ilk kez sinemada film, daha doğrusu animasyon film izleme şerefine nail oldu YavruSu. İlk oturduğumuz zaman, "bu insanlar da benimle birlikte mi isliycek" diye sordu; film olunca kendine özel zannetti. Yok dedim şimdi ben onları dışarı alacağım, salonu kapattım, istediğin gibi izleyeceksin :P Böyle yapmadım tabii ama buna yakın bir şey oldu. Bizimki film boyunca konuşup sorular sorunca, filmdeki kötü adamlara kızıp bağırınca insanlar etrafımızdan birer ikişer eksildi ve salon bize kapatılmış gibi oldu. Film hakkında ayrıntılı yazmak istiyorum -vakit olduğunda- zira çok etkilendim, çok beğendim. Hatta sonunda gözlerim doldu, tamam ağladım, evet biraz fazla ağladım ve bizimkini stres yaptım, ne yapacağını bilemedi garibim. Filmden çıkınca da kızdı bana zaten, "öyle her yerde duygulanmana gerek yok!" dedi. Ama filmi çok sevdi, ertesi gün de babamla gelelim dedi :)

Başka da çok bir şey yapmadık, hava çok güzel olduğu için sürekli dışarı çıktık. Ve yan komşuzun çocuklarıyla kapı önü oyunları başladı T.Su'nun. Sokak çocukları gibi yemek saatine kadar dışarılarda sürter oldu. Birlikte bisiklete binip saklambaç oynuyorlar, bir de sağolsunlar 'bahçeyi' düzenliyorlar.  Tabii, bu düzenleme işleri bize her yere bulaşan toprak ve çamur olarak geri dönüyor. Biz de dönenleri düzenliyoruz derken günler hızla akıp geçiyor.

Bu arada, Gamze ve diğer ihtiyacı olanlar için ben de ilik donörü olmak için başvuruda bulundum. Hashimoto tiroidim ve başka sebeplerden ötürü ertelemiştim, ama öğrendim ki tiroidi kontrol altında olanlar ilik vericisi olabiliyormuş ki 3 yıldır aynı ilacı aynı dozda kullanıyorum, test sonuçlarımda hiçbir değişiklik yok. O yüzden şurada daha önce bahsettiğim şekilde işlemlerimi tamamladım. Bu arada Gamze'nin ilk kemoterapi tedavisi sonuç vermiş. Bu da demek oluyormuş ki ikinci kemoterapi tedavisi de yapılabilecek ve vücudu kemik iliği nakline hazır olacak. Ancak Gamze'nin iyileşebilmesi için hala uygun kemik iliği bulunamamış. Ve fakat geç değil! Vücudumuz tarafından sürekli üretilen bir şey için bir ömür bekleyen/bekleyemeyen milyonlarca çocuk, yetişkin insan var. Kolay değil, şu çağda hiçbir şey kolay değil ama tomurcuk'un dediği gibi kimse için yapmazsanız, "kendiniz için yapın, çocuğunuz için, sevgiliniz için, anne babanız için yapın. Yarın bu bağışlara hepimiz ihtiyaç duyabiliriz. Bencil olun, kemik iliği bağışçısı olun."

March 6, 2012

T-çanta

T.nin eskimiş lekeli bir t-shirtü vardı. Ne münasebet, yıkadık tabii ki, hem de kaç kere yıkadık ama çıkmadı lanet leke. Ama napalım, hayata farklı biçimlerde devam etmek varmış kaderde... İşte bu t-shirt de artık çanta olarak gezecek elimizde. Gerçi bir önceki konumundan biraz daha rahatsız bir durumda olacak ama ne yapalım, hayat!

Eveet gelelim, asıl konumuza: t-shirt'ten çanta yapımı. T-çanta ismi de buradan geliyor, bizim T.den değil :) Gerçi bizimkinden de olabilir, çünkü sağolsun, araştırmış bulmuş, önümüze getirdi; önce şuradaki di.ki.şs.iz çantayı yaptık.


Fakat tabii bu ipleri çözmek ve çıkarmak bizim keratanın 1 dakikasını bile almadığı için, ben sonradan alt kısmını, yani t-shirtün bel kısmını dikmeye karar verdim. Tek bildiğim 'pek-ileri-d.ik.iş-te.kn.iği' olan "çi.ft di.k.iş" yöntemi ile yarım saatte işlem tamamdı. Dikkat etmeniz gereken hiçbir şey yok. Şekildeki gibi kestikten sonra, ters çevirip bel kısmını dikiyorsunuz, o kadar!


Bu da bizim çanta. Lekesiz T-çanta :) Lekeli kısım kol tarafına yakın olduğu için biraz derin kesince gitti.


Ha bir de yanınızda bir minnak varsa, ayak bağı olmaması için önüne bilimum ip, düğme,... di.kiş kutunuzda ne varsa veriyorsunuz. Artık gerisi ona kalmış. Bizimki önce makaralarla oynadı, onları arkadaş yaptı, a benim arkadaşım yok, ben senin yanına gelebilir miyim diye konuşturup oynattı, ayrı gayrı duranları birleştirdi. Sonra şekil A'da görüldüğü üzere çengelli iğnelere düğmeleri geçirdi (sanırım bu noktada içine Madam Maria kaçmıştı, yoksa bu tarz bir olayla ev içerisinde daha önce hiç karşılaşmadı). Sonra, aldı, evirdi çevirdi, buna bir de ip bağlayalım, kolye olsun dedi, sonra salladı sarstı, baktı çıkır çıkır sesler geliyor, bu shaking neclace olsun dedi. Böylece hem takıp hem sallayabileceğimiz, hatta sallarken de sallayabileceğimiz kolyelerimiz oldu. Canım kuzum, birini bana yapmış, anasına, diğerini de best friend'im dediği Ana'sına. Bayılıyor böyle birilerine bir şey yapıp vermeye. 

                                      Şekil A                                                                    

* Bu arada harika bir blog daha açtı Cesur. Hala görmediyseniz hemen en yakındaki linke tıklayınız: Daha az tüketim için her güne bir fikir

** Cesur'un t-çanta tarifi için de buraya tıklayınız.


March 5, 2012

8 Mart'ımız kutlu olsun :)

Hepimizin 8 Mart'ı şimdiden kutlu olsun :) İstanbul'dakiler için çok güzel bir şenlik var duyurmak istediğim. Boğaziçi Kadın Araştırmaları Kulübü düzenliyor, Kadın Şenliği. Neler yok ki bu şenlikte? Kitaplar, konserler, oyunlar, paneller, söyleşiler...  İstanbul'dakiler şanslı! Güzel bir 8 Mart haftası diliyorum herkese :)

Kadın Eserleri Kitap Sergisi
5 Mart Pazartesi – 9 Mart Cuma 

Yer: Güney Kampüs, Kırmızı Salon (Özger Arnas Salonu)

* BÜKAK olarak 8 Mart Dünya Kadınlar Günü'nü takip eden hafta (5-9 Mart) boyunca kadın edebiyatını, dergiciliğini görünür kılmak ve daha çok kişiye ulaştırmak için Kadın Eserleri Kitap Sergisi'ni açıyoruz. 
Bu tarihler arasında sergiden çesitli kadın eserlerini indirimli olarak satın alabilirsiniz.

PANEL: "KADIN DİLİNDEN BARIŞ MÜCADELESİ"
5 Mart Pazartesi 17.30 
Yer: Güney Kampüs, Demir Demirgil Salonu (ÖFB)
KONUŞMACILAR:
Yard. Doç. Dr. Ayşen Candaş
Radikal Gazetesi Yazarı Ezgi Başaran
İstanbul Feminist Kolektif'ten Funda Ekin
BDP Milletvekili Sebahat Tuncel
MODERATÖR: Deniz Taşyürek (BÜKAK)

* Yıl 2012... Nedenleri ve sonuçlarıyla savaş, h
âlâ canımızı acıtmaya, bizi umut ettiğimiz barış ortamından uzaklaştırmaya devam ediyor. Askeri ve siyasi operasyonlar, gazeteci, akademisyen, öğrenci ve siyasetçi tutuklamaları, üzerinden aylar geçmesine rağmen yaraları sarılamayan Van depremi ve 35 kişinin öldürüldüğü Uludere Katliamı savaşın en önemli yansımaları. Kuşkusuz kadınlar bu savaş ve şiddet ortamından sadece kadın olmaları nedeniyle de nasiplerini alıyorlar. Bu yüzden her 8 Mart'ta olduğu gibi bu yıl da barış dilinden vazgeçmiyoruz ve farklı alanlardan kadınların barış mücadelelerini kampüsümüze taşıyoruz.

KİTAP SÖYLEŞİSİ: Ne Değişti? Kürt Kadınların Zorunlu Göç Deneyimi
6 Mart Salı 17.30 
Yer: Güney Kampüs, Kırmızı Salon (Özger Arnas Salonu)
KATILIMCILAR:
Handan Çağlayan
Şemsa Özar
Ayşe Tepe Doğan
MODERATÖR: Berfin Binbay (BÜKAK)

* Milyonlarca insanın sahip olduğu her şeyi bırakıp belirsiz bir geleceğe doğru göç ettirildiği 90’lı yıllardan günümüze Kürt kadınlarının deneyimlerini, göçün ardından yaşanan değişimleri, ayrımcılık, dışlanma, güvensizlik ve belirsizlik gibi süreçleri Ne Değişti? Kürt Kadınların Zorunlu Göç Deneyimi adlı kitapta ele alan yazarlarla buluşuyor ve kadınların etkileyici yaşam mücadelelerine tanık oluyoruz.

YURT KONSERLERİ

6 Mart Salı 21.30
Yer: I. Kuzey Yurdu 

8 Mart Perşembe 21.00
Yer: II. Kilyos Yurdu

* BÜFK'lü müzisyen kadınlarla birlikte bu yıl da yurtlarda, kadın ağzı şarkılarla, türkülerle 8 Mart'ı kutluyoruz. 6 Mart Salı akşamı saat 21.30'da I. Kuzey Yurdu'nun, 8 Mart Perşembe günü ise 21.00'da II. Kilyos Yurdu'nun kadın katlarını şenliğimizle dolduruyoruz. Sizleri de şiddete, savaşa, sömürüye inat hep birlikte şarkı söylemeye, dans etmeye çağırıyoruz!
DİNLETİ: BÜMK Kadınlar Korosu 
7 Mart Çarşamba 17.00

Yer: BTS Fuaye (Saatli Bina)

*Boğaziçi Üniversitesi Müzik Kulübü bünyesinde 2011 yılında kurulmuş Boğaziçi Kadınlar Korosu bu kez BÜFK'lü müzisyen kadınların da katılımıyla kadınlar için şarkı söylüyor. Belirli bir döneme bağlı kalmadan hissettikleri müziği üretiyor, seyirciye bunu yepyeni bir deneyim olarak yaşatmayı hedefliyor. Farklı renkleriyle kadın sesini merkez alan Kadınlar Korosu, Katalanca, Latince, İngilizce, Almanca dillerinde klasik eserler seslendirecek. BÜ'de Kadın Şenliği kapsamında gerçekleşecek bu dinletiye herkesi bekliyoruz.

OYUN: ELENİ'DEN MEKTUPLAR
7 Mart Çarşamba 18.00 

Yer: Güney Kampüs, Demir Demirgil Salonu (ÖFB)

Eleni'den Mektuplar günümüzde yaşayan iki kardeşin geçmişlerini ve annelerinin gerçek kimliğini keşfetmeleri üzerine kurulu. Annelerinin ölümünün ardından gömülmek istediği Ege kasabasına giden iki kardeş yollarını bir kaza ile kaybedince hem kendilerinin hem de annelerinin geçmişi ile karşılaşıyorlar. Oyunda 6-7 Eylül olayları sonrası Türkiye’den gitmek zorunda kalan yaşlı bir Rum’un torunu Eleni’nin Müslüman bir aileye teslim edilmesi, Eleni’nin Edibe olma süreci öykü boyunca yavaş yavaş ortaya çıkıyor. Gitmek zorunda olanların mektupları sizin ilginizle açılacak, sahiplerini bulacak. Eleni'den Mektuplar“bizi” keşfederken, küçük hikayeler fısıldıyor izleyenin kulağına! Oyunun ardından ise yazar Sevilay Saral ve oyuncular Duygu Dalyanoğlu ve Pelin Batu’yla oyun üzerine söyleşiyoruz.

KİTAP SUNUMU: İktidarın Mahremiyeti -Aslı Zengin
8 Mart Perşembe 16.00
Yer: Güney Kampüs, Kırmızı Salon (Özger Arnas Salonu)
*Aslı Zengin, Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümü Yüksek Lisans Programı’nda seks işçiliği üzerine yaptığı araştırmalarıİktidarın Mahremiyeti: İstanbul’da Hayat Kadınları, Seks İşçiliği ve Şiddet adlı kitabında toplamıştır. BÜKAK’ta yürütülen Feminizm ve Tiyatro dosya çalışması kapsamında okunan bu kitabın bir sunumu yapılacaktır.

SÖYLEŞİ: Samar Habib ile Arap Dünyası ve LGBTİQ Aktivizmi 
13 Mart Salı 17.30

Yer: Güney Kampüs, İbrahim Bodur Oditoryumu (Natuk Birkan Binası)

* Western Sydney Üniversitesi öğretim görevlisi Dr. Samar Habib, Arap dünyasında son on yılda giderek güçlenen LGBTİQ hakları aktivizmi üzerine konuşacak. "Arap Baharı" olarak tanımlanan gelişmelerin bu aktivizme olumlu ve olumsuz etkilerine değinecek. Yeniden dirilen İslami duyarlılığın, hangi noktalarda LGBTİQ meselesinin görünürlüğünü arttırırken, hangi noktalarda daha çok zulüm yaşanmasına sebep olduğu üzerine tartışmalar yürütülecek.

*Etkinlik İngilizce'dir.